Υπάρχουν μέρες που λες:

«Δεν ξέρω γιατί είμαι τόσο κουρασμένος.»

Δεν έκανες κάτι ιδιαίτερα δύσκολο. Δεν έτρεξες, δεν γυμνάστηκες περισσότερο από το συνηθισμένο. Κι όμως, οι ώμοι σου είναι βαρείς, ο αυχένας σου σφιγμένος και το σώμα σου μοιάζει σαν να κουβαλάει κάτι που δεν μπορείς να αφήσεις κάτω.

Κι ίσως πράγματι κουβαλάς κάτι.

Όχι απαραίτητα μια τσάντα, ένα βάρος ή μια σωματική προσπάθεια.

Κουβαλάς την ένταση της καθημερινότητας.

Το στρες δεν μένει πάντα στη σκέψη. Μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που αναπνέουμε, που κρατάμε το σώμα μας, που κοιμόμαστε, ακόμη και το πόσο δύσκολο μας είναι να χαλαρώσουμε.

Και πολλές φορές το καταλαβαίνουμε μόνο όταν το σώμα αρχίσει να ζητάει την προσοχή μας.

1. Οι ώμοι σου είναι σχεδόν πάντα σφιγμένοι

Έχεις παρατηρήσει ποτέ ότι κάποια στιγμή μέσα στη μέρα οι ώμοι σου βρίσκονται σχεδόν κολλημένοι στα αυτιά σου;

Και τότε τους κατεβάζεις.

Μόνο για να τους ξανασηκώσεις λίγη ώρα αργότερα.

Όταν είμαστε σε ένταση, το σώμα μπορεί να βρίσκεται σε μια κατάσταση διαρκούς ετοιμότητας. Οι μύες παραμένουν περισσότερο ενεργοποιημένοι και χωρίς να το καταλαβαίνουμε μπορεί να κρατάμε ένταση στον αυχένα, στους ώμους και στην πλάτη.

Ειδικά αν περνάς πολλές ώρες μπροστά σε υπολογιστή ή κινητό, η καθημερινή στάση του σώματος μπορεί να προσθέσει ακόμη περισσότερη επιβάρυνση.

Μερικές φορές η πρώτη ένδειξη δεν είναι καν ο πόνος.

Είναι εκείνο το μικρό:

«Αχ… επιτέλους κατέβασα τους ώμους μου.»

2. Σφίγγεις τη γνάθο σου χωρίς να το καταλαβαίνεις

Μπορεί να μην αισθάνεσαι ότι είσαι αγχωμένος.

Κι όμως, μέσα στη μέρα πιάνεις τον εαυτό σου να σφίγγει τα δόντια ή να κρατάει τη γνάθο σε ένταση.

Για κάποιους ανθρώπους αυτό γίνεται ακόμη πιο έντονο τη νύχτα.

Η γνάθος είναι ένα από εκείνα τα σημεία όπου μπορεί να «γράφει» η ένταση της ημέρας χωρίς να το συνειδητοποιούμε.

Γι’ αυτό αξίζει πού και πού να κάνεις μια μικρή παύση και να αναρωτηθείς:

«Η γνάθος μου είναι χαλαρή αυτή τη στιγμή;»

Μόνο και μόνο η παρατήρηση μπορεί να σε κάνει να συνειδητοποιήσεις πόση ένταση κρατάς.

3. Αναπνέεις ρηχά και δυσκολεύεσαι να «κατεβάσεις ταχύτητα»

Όταν η μέρα τρέχει, συχνά τρέχει μαζί της και το σώμα.

Δεν παίρνουμε πάντα βαθιές, ήρεμες αναπνοές. Μπορεί να αναπνέουμε πιο γρήγορα ή ρηχά, ειδικά όταν είμαστε πιεσμένοι ή συγκεντρωμένοι σε κάτι.

Και υπάρχει μια χαρακτηριστική στιγμή:

Είσαι επιτέλους μόνος.

Έχει τελειώσει η δουλειά.

Έχεις καθίσει.

Και τότε βγαίνει ένας μεγάλος αναστεναγμός.

Σαν να λέει το σώμα:

«Τώρα μπορώ λίγο να αφήσω.»

Η ήρεμη αναπνοή δεν λύνει από μόνη της όλα τα προβλήματα του στρες. Μπορεί όμως να γίνει ένας απλός τρόπος να παρατηρήσεις σε τι κατάσταση βρίσκεται το σώμα σου αυτή τη στιγμή.

4. Κουράζεσαι, αλλά δεν καταφέρνεις πραγματικά να ξεκουραστείς

Αυτό είναι ίσως ένα από τα πιο παράξενα σημάδια.

Είσαι εξαντλημένος.

Θέλεις να ξαπλώσεις.

Έχεις χρόνο.

Και παρ’ όλα αυτά, δεν μπορείς να χαλαρώσεις.

Το μυαλό συνεχίζει:

Τι πρέπει να κάνω αύριο;

Τι ξέχασα σήμερα;

Πρέπει να στείλω εκείνο το μήνυμα.

Πρέπει να τελειώσω αυτό.

Και ενώ το σώμα βρίσκεται στον καναπέ, ένα κομμάτι σου εξακολουθεί να βρίσκεται στη δουλειά, στις υποχρεώσεις, στα προβλήματα.

Η ξεκούραση δεν είναι πάντα απλώς το να σταματήσεις να δουλεύεις.

Μερικές φορές χρειάζεται χρόνος για να καταλάβει και το σώμα ότι δεν χρειάζεται πλέον να βρίσκεται σε ετοιμότητα.

5. Το σώμα σου νιώθει «βαρύ»

Δεν υπάρχει πάντα ένα συγκεκριμένο σημείο που πονάει.

Υπάρχει όμως μια γενικότερη αίσθηση.

Το σώμα είναι βαρύ.

Οι κινήσεις μοιάζουν πιο δύσκολες.

Δεν έχεις την ίδια διάθεση να κινηθείς.

Νιώθεις ότι χρειάζεσαι ένα διάλειμμα, ακόμη κι αν η μέρα σου δεν ήταν ιδιαίτερα απαιτητική σωματικά.

Φυσικά, η κόπωση και η σωματική δυσφορία μπορεί να έχουν πολλές διαφορετικές αιτίες. Αν κάτι επιμένει, είναι σημαντικό να μην το αποδίδουμε αυτόματα στο στρες και να ζητάμε την κατάλληλη συμβουλή από επαγγελματία υγείας.

Αλλά ως καθημερινή παρατήρηση, αξίζει να ακούσουμε αυτή την αίσθηση.

Γιατί το σώμα πολλές φορές μας δίνει πληροφορίες πριν εμείς του δώσουμε σημασία.

Το σώμα δεν χρειάζεται πάντα να φωνάξει για να το ακούσουμε

Έχουμε μάθει να φροντίζουμε τον εαυτό μας όταν πια δεν αντέχουμε.

Όταν πονέσουμε.

Όταν εξαντληθούμε.

Όταν το σώμα μας αναγκάσει να σταματήσουμε.

Ίσως όμως η φροντίδα να μπορεί να ξεκινήσει λίγο νωρίτερα.

Με μια μικρή παύση μέσα στη μέρα.

Με λίγη κίνηση.

Με καλύτερο ύπνο.

Με χρόνο χωρίς οθόνες.

Με μια βαθιά ανάσα.

Με το να αφήσουμε για λίγο κάτω όσα κουβαλάμε.

Και για κάποιους ανθρώπους, ένα massage μπορεί να γίνει μέρος αυτής της διαδικασίας φροντίδας και χαλάρωσης — όχι ως υποκατάστατο ιατρικής φροντίδας όταν αυτή χρειάζεται, αλλά ως ένας τρόπος να δώσουν στο σώμα τους λίγο χώρο να ξεκουραστεί.

Γιατί τελικά η αυτοφροντίδα δεν χρειάζεται να είναι κάτι μεγάλο.

Μερικές φορές είναι απλώς η στιγμή που σταματάς και ρωτάς:

«Πώς είναι το σώμα μου σήμερα;»

Και αυτή τη φορά, μένεις αρκετά ήσυχος για να ακούσεις την απάντηση.

Massage in Greece

Στο Massage in Greece μπορείς να ανακαλύψεις επαγγελματίες massage και wellness σε όλη την Ελλάδα και να βρεις την εμπειρία που ταιριάζει στις δικές σου ανάγκες.

Γιατί η φροντίδα του σώματος δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι να φτάσεις στα όριά σου.